Մանկություն

Գուրգեն Մահարի; Մանկություն: Իմ տատը

 mahari

Անտոնինա Մահարու հուշերից

6Գուրգեն Մահարու ինքնահոսը

Անտոնի՛նա, ես քեզ հազար անգամ ասել եմ՝ ձեռք մի՛ տուր իմ ինքնահոսին, թե չէ կփչացնես: Չհամարձակվես վերցնել…

Չէ՞ որ ես քեզ տվել եմ նորը, լավը, դրանով էլ գրիր, իսկ իմը հանգիստ թող: Բառացիորեն դու առանց իմ իրերի չես կարողանում. մեկ իմ բաճկոնն ես հագնում, մեկ իմ գրչով ես գրում…
Ահա այսպիսի դասախոսություններ ես հաճախ էի լսում Գուրգենից: Եվ, իսկապես, նա ճիշտ էր ասում: Ես շատ էի սիրում գրել նրա ինքնահոսով, հագնել նրա բաճկոնը, նույնիսկ կոստյումները: Ահա այդպիսի «վայրենի» էի ես…Ես հիմա փոխվել եմ: Իմ Գուրգենի ինքնահոսով ես չեմ համարձակվում նույնիսկ մի թիվ գրել: Այն՝ նրա ինքնահոսը, դրված է նրա գրասեղանին, ամենապատվավոր տեղում, և ես խնամքով պահպանում եմ այն…Գալիս են գրողներ, դիտում են թանգարանը, նրա գրասեղանը…Ես աչքս չեմ հեռացնում նրա ինքնահոսից. անընդհատ վախենում եմ, որ այն հանկարծ կչքանա սեղանի վրայից: Եվ մինչ այցելուները մեզ մոտ են, ես շատ անհանգիստ եմ, վախենում եմ Գուրգենի ինքնահոսի համար: Երբ այցելուները գնում են, ես կրկին ու կրկին ստուգում եմ,թե այն տեղո՞ւմ է արդյոք, չի գնացել նրանց հետ և ուրախ զարմանքով տեսնում եմ,որ նրա լեգենդար գրիչը դեռևս այստեղ է: Ես շատ կասկածամիտ և անդուր եմ դարձել…Այո,ես շատ եմ փոխվել:
Հիմա ես գրում եմ այն ինքնահոսով,որ Գուրգենն է նվիրել, և չեմ համարձակվում ձեռք տալ նրա սուրբ գրիչին, բայց, որպես գաղտնիք ասեմ, որ Գուրգենի բաճկոնը ես այսօր էլ հագնում եմ:
Իհարկե, մենք չենք ուզում հիշել այն մասին, թե այդ գրիչը քանի անգամ է անհետացել…և ես, կրկին այն գտել եմ մեր գրողի ձեռքում, մեկ նրա ատեղծագործությունների մեջ, մերթ գիշերազգեստի գրպանում կամ պարզապես գորգին ընկած… Եվ շատ-շատ անգամ եմ ես սև թանաք լցրել դրա մեջ…
Տխրությամբ նայում եմ նրան, և ինձ համար արցունքոտվելու աստիճան ցավալի է, որ այլևս երբեք նրա մեջ սև թանաք չեմ լցնի, և նիհար, նուրբ ձեռքը չի գրի բանաստեղծություններ,արձակ,ամանորյա պիեսներ, պատմվածքներ և քննադատական հոդվածներ՝ գրական անտաղանդ խաբեբաներին ոչնչացնող: Հավերժ համրացավ այլևս…

Անտոնինա Մահարի

Անտոնինա Մահարի   Ես ինձ երբեք  աղքատ չեմ համարել

www.youtube.com/watch?v=NDg4fE8eGJ4]

 

 

Գուրգեն Մահարու այրին ստեղծագործում է http://www.youtube.com/watch?v=hHIQYUVAah4

 

Գուրգեն Մահարի

Բանաստեղծություններ

Արտամետյան գիշերներ
Իմ երգերի պարտեզում.
Այսօր նորից հիշել եմ
Որպես շքեղ հանդեսում
Գեղահասակ հարսներին,
Բարդիները նրբիրան.
Փռել էր իր վարսերը
Հին ուռենին՝ ինձ վրա:

Այսօր նորից հիշել եմ
Երգդ. որ սիրտ էր կիզում.
— Արտամետյա՜ն գիշերներ,
Իմ հուշերի պատերազմ…

http://hy.wikisource.org/wiki/%D5%84%D5%A1%D5%B0%D5%A1%D6%80%D5%B8%D6%82_%D5%A2%D5%A1%D5%B6%D5%A1%D5%BD%D5%BF%D5%A5%D5%B2%D5%AE%D5%B8%D6%82%D5%A9%D5%B5%D5%B8%D6%82%D5%B6%D5%B6%D5%A5%D6%80

http://www.newsbox.am/gurgen-mahari/

Գուրեն Մահարի

Մանկություն http://gradaran.mskh.am/node/8188

Գուրգեն Մահարի

images

Մահից ես վախ չունեմ

Իմ անունը՝ վկա…

Երևանյան քանդակներ
Որպես նախերգ

Ես ուզում եմ գրել Երևանի մասին:
Վերջերս ես եղա մեր մայրաքաղաքի Կիրովի անվան մանկական զբոսայգում և մի անգամ էլ հիշեցի հին Երևանը: Ես հիշեցի հին Երևանը և հատկապես գավառական այդ մայրաքաղաքի կամ մայրագյուղի այն վայրերը, որտեղ փռված է հիմա` սաղարթախիտ ծառերով և գարնանային թարմությամբ շնչող ծառուղիներով հարուստ Կիրովի անվան մանկական զբոսայգին:
Շարունակել կարդալ